„Otello” Verdiego w grudniu po raz pierwszy w Operze Krakowskiej

„Otello” Verdiego w grudniu po raz pierwszy w Operze Krakowskiej

Arcydzieło opery tragicznej i tryumf 74-letniego Giuseppe Verdiego, który po sukcesie „Aidy” na 16 lat wycofał się z operowej areny, po raz pierwszy zabrzmi na scenie Opery Krakowskiej 11, 12 i 13 grudnia – poinformowała placówka. Koncert odbędzie się online.

Zgodnie z zapowiedziami Opera Krakowska zaprezentuje widzom wykonanie „Otella”, w tzw. wersji semi-stage – w kostiumach, z reżyserią świateł i zarysowaniem akcji dramatycznej. Spektakle, w których wezmą udział soliści, chór i orkiestra pod dyrekcją Tomasza Tokarczyka, najlepszego dyrygenta w tegorocznej edycji Nagród Muzycznych im. Jana Kiepury, będą transmitowane online przez platformę Play Kraków. Linki do transmisji zostaną umieszczone na stronie internetowej oraz w mediach społecznościowych opery.

Premiera „Otella” w 1887 r. w mediolańskiej La Scali wywołała poruszenie w świecie artystycznym. Dała nie tylko możliwość usłyszenia nowego utworu operowego, który wyszedł spod ręki Verdiego po tak długiej przerwie, ale też wyczekiwanego, osobistego spotkania z kompozytorem – żywą legendą włoskiej opery.

Włoski muzyk, literat, Arrigo Boito stworzył, pod okiem Verdiego, libretto na podstawie sztuki Williama Szekspira. Obaj artyści prowadzili między sobą twórczą wymianę zdań podczas dyskusji oraz listownie. Aby zachować tajemnicę, wspólnie kreowane dzieło otrzymało w korespondencji specjalny kryptonim – „czekolada”.

Do powstałego libretta Verdi napisał muzykę, określaną przez krytyków pełną namiętności i twórczego kunsztu. W ocenie znawców Włoch stworzył dzieło nowatorskie, będące przejawem wieloletniej ewolucji jego kompozytorskiego stylu. Zrezygnował z tradycyjnej uwertury, w jej miejsce umieszczając w partyturze takty szalejącej burzy, wprowadził monologi o charakterze deklamacyjnym i w odkrywczy sposób wykorzystał możliwości wykonawcze instrumentów, szczególnie z grupy dętej. Wszystkie użyte środki posłużyły wydobyciu dramatycznego wyrazu dzieła.(PAP)

autor: Beata Kołodziej

 

Przeczytaj także